தமிழீழம் என்னும் விருச்சம் வளர்ப்போம்

மாவீரர்  ஈழத்துக்காக 

மாவீரர் தம் உயிர் தந்தார் 

மாவீரர் தமிழீழம் வாழ

தம் இனம் வாழ பினமாகினர் 

அவர் நினைவு அது 

நம் இன நிமிர்வு

களம் கண்ட அவர் 

சிரம் சாயவில்லை 

அவர் உடல் மட்டும் 

மண்ணுக்கு தமிழீழ உரமானது

அவர் தந்த கொடி

இது அவர் உயிர் 

தந்து பறந்த கொடி

இது தமிழ் மானம்

காத்த கொடி 

அவர் நினைவு உரமாக்கி

புலிக்கொடி நாட்டி 

தமிழீழம் என்னும்

விருச்சம் வளர்ப்போம்

சரவணை மைந்தன்

மேலே இருக்கும் படம் பார்த்தவுடன் என் மனதில் தோன்றிய என்னங்கள் 12 நிமிடத்தில் வடித்த கவிதை 

கவிதை இல்லை

கவிதை எழுதலாம் 

நிலமை இல்லை......

காலம் வரும் 

அதையும் காணவில்லை....

நிம்மதி என்பது

எனக்கில்லை..

நின்று பார்த்தேன்...

இருந்து பார்த்தேன்...

படுத்தும் பார்த்தேன்...

ஓடினேன் ஓயவில்லை

பாடினேன் பாடல் இல்லை.

கைகள் மட்டும் எழுதவில்லை 

கால்களில் நடுக்கம்.... 

அதுவும் குறையவில்லை. 

என்னவென்று தெரியா

இருள் எனக்கு புதிதா?

தமிழ் அதுகூட மறந்தேன்.

என்னவென்று சொல்ல 

என் நிலை...

மண்ணில் நிலை 

ஒன்றுமில்லை 

..........அது 

மட்டும் நிலை என்பதே

என் திடம்

சரவணை மைந்தன்

விளங்குதா? இக்கவிதை

எப்படி வந்தது -இந்த

பாசம்

எதனால் அடைந்தேன்-இந்த

நேசம்

இனத்தோடு வந்த 

பந்தம்

இரவோடு கரைந்திடுமா?

இலங்கியங்கள் கூறவில்லை 

இதுவரை பார்க்கவில்லை 

எரிந்திடும் இந்த உடல்

புதைந்திடும் செத்த சடம்

இருப்பதோ ஒற்றை அன்பு

உணர்ந்திடும் உள்ளம்

அதை பற்றிட மறுப்பதேன்?

கேள்விகள் வந்தாலும் 

கவிதைகள் வரைந்தாலும்

கல்விகள் இருந்தும் -பல

கதைகள் அறிந்தும்

மனங்கள் மட்டும்

மாறதோ என் மனிதா?

விடுதலைக்கு விடு...தலை

எத்தனை ஆயிரம்.

எவ்வளவு  காலம்.....

விடுதலை வேண்டிய

எம் பயணம். 

கொட்டும் மழை

சுட்டெரிக்கும் வெயில்!

காட்டிலே கருநாகங்கங்கள்

பதுங்கு குழியிலே வெள்ளம்!

வெளியிலோ பணி.....

காவலுக்கு நின்றோம்

கண்ணயர்ந்தது இல்லை.....

கண்ணிவெடி காலிலே-காத்திருக்க

காவல்காத்தோம்! 

எப்போ வரும் 

எப்படி வரும் 

எதுவும் தெரியா!

சீறிவந்து சிவப்பை தரும்

உயிர் கூட போகும்.. 

இத்தனையும்

எதற்காக ?

விடுதலை எம் தமிழ்

விடுதலை -விடுதலைக்கு 

விடு....தலை.

இன்னல்களை பல 

இன்றும் தொடருது.

இல்லை விடுதலை

இன்றும் வா - விடு 

உன் தலை !

விடுதலை விடுதலை..

சரவணை மைந்தன் 

முட்டை பொரியலும் பிட்டுக்கும் மஞ்சள் புரியாணி ஈடாகுமா

பிறந்ததும் ஏழைக்குடிசை

தவழ்ந்ததும் மண் தரையில்

இருந்தும் ஏழ்மை தெரியவில்லை 

அன்னை உன்மடி கிடைக்கையில்

இருப்பதும் சுற்றும் நாற்காலி 

கிடப்பதோ பஞ்சு மெத்தை 

இருந்தும் ஏழ்மை தெரிகிறதே 

அன்னை நீ இல்லாமையால்

கல்லில் அடித்து

பனங்கழியில் துவைத்து

வேலியில் உலர வைத்து

அணிந்தேன் ஆடையை

எத்தனை இயந்திரங்கள் 

அத்தனையும் இயக்கி 

ஆடையை அழுத்தி 

உடனே அணிந்தும்

அந்த சுகம்

அன்னையே கிடைக்கவில்லை

பிஸ்சா என்ன

பர்கர் சொல்லி

சோஸ் விட்டு  தந்தாலும்

அம்மியில் அரைத்து 

ஊறப்போட்ட தோசைக்கு

ஈடாகுமா?

முட்டை பொரியலும்

பிட்டுக்கும் 

மஞ்சள் புரியாணி

ஈடாகுமா?

முத்துக்குமரா பார் நீ பாரில் தமிழீழ விடுதலை

முத்துக்குமரா...

எங்களுக்காக உன்னுடல்

வெந்தாய்.

விடுதலைக்காய் வித்தானய்.

வெந்தணல் மீது உன்னுடல்.

முத்தே.....

உன் நினைவு எம்மை 

வாட்டுதய்யா!

விடுதலை வித்தே-நீ

ஈழ மக்களின் சொத்தே!

உன் உறவுகள் நாம்.

எம் இனமடா  நீ -நீ

தீ வைத்தது உனக்கல்ல...

பேரினவாத பேரரசுகளுக்கு வைத்தாய்.

ஈகை போராளியே...

உன் ஈகம் தமிழருக்கு

விடுதலை தீயை விதைக்குதடா-பார்

பரவியது தீ பாரெங்கும்...

விடுதலை பெறும் வரை

உன் தீ அடங்குமாய்யா?

எம் மனங்களில் அது விலகுமாய்யா!

பார் நீ பாரில் தமிழீழ விடுதலை... 

வா நீ வந்து பார்..

அதுவரை நாம் ஓயோம்

சரவணை மைந்தன்

அவர் எழுவார் விருச்சமாக

விளைந்த பயிர் 

அறுவடையாகும்

மீண்டும் அந்த விதை 

பயிராகும்

விடுதலை வீர்ர்கள்

வீழ்ந்தனர் வித்தாக

அவர் எழுவார் 

விருச்சமாக

நிச்சயம் இது நடக்கும்

கடல் தன்னில் மழை

கடலை நனைக்காது

எம் மண்ணில் குண்டுகள் 

எம் மனதை வதைக்காது

வரும் பகை விரட்ட

கல்லறைகள் கருவறை

தன்னில் பதுப்பிறப்பெடுக்கும்

கடல் அலைகள் 

பொங்கி எழும் 

காடுகள் உயிர் பெறும்

உடைந்த கல்லறை 

எழுந்து இருக்கும் 

எதிரி பயந்து ஓடுவான்

தமிழீழம் உயிர் பெறும் 

எங்கள் மாவீரர்

கனவுகள். நனவாகும்

சரவணை மைந்தன்